Van der Poel wint na lange vlucht derde Touretappe in zijn loopbaan

Mathieu van der Poel heeft na een zinderende ontknoping de negende etappe van de Tour de France gewonnen. De 31-jarige Nederlander van Alpecin-Premier Tech was de sterkste na een lange aanval over een pittig heuvelachtig parcours.

Bij aankomst in Ussel rekende Van der Poel af met medevluchters Tobias Halland Johannessen, Tom Pidcock en Alex Baudin. Het peloton volgde op slechts 6 seconden.

De negende etappe, een dag voor de rustdag, werd vanwege de extreme hitte met dertig kilometer ingekort. Ondanks een parcours dat gemaakt leek voor de aanvallers, bleef het tot diep in de finale spannend of de kopgroep zijn beperkte voorsprong in stand kon houden.

Mede door een demarrage van Van der Poel bleven de vier beste vluchters over en hielden zij genoeg voorsprong op het peloton.

Na overwinningen in 2021 en 2025 is het zijn derde ritzege in de Tour. Tijdens deze editie is Van der Poel na sprinter Olav Kooij de tweede Nederlandse ritwinnaar.

Gevolg van het inkorten van de rit was dat het vanuit de start al vuurwerk was in het peloton. De tussensprint lag al op 15 kilometer na de start. De ploeg van Mads Pedersen hield de gretige aanvallers in toom, zodat de Deen daar punten kon pakken en zo zijn leidende positie in het puntenklassement versterkte.

Pedersen had zijn punten nog maar net in de tas, toen Van der Poel de aanzet gaf voor een spervuur van aanvallen. Tientallen renners hadden deze dag met rood omcirkeld: het is een van de weinige ritten deze Tour waar zij kans maken om te winnen.

Met 2.800 hoogtemeters en venijnige klimmers was het al snel te zwaar voor de meeste sprinters. Voor de pure klimmers en klassementsmannen bood het parcours op papier te weinig lange klimmen om het verschil te maken.

Zestien aanvallers sloegen een gat met het peloton. Van der Poel zat er als een van de aanstichters bij. Met onder anderen Johannessen en Derek Gee-West als erkende klimmers. En ook grote namen als olympisch kampioen mountainbiken Pidcock en Amerikaans kampioen Quinn Simmons.

Van der Poel sloot op de Suc au May, de zwaarste klim van de dag, aan bij het beste deel van de kopgroep. Er bleef na uren van chaos een groep van acht renners over richting de finale.

Het peloton viel echter nooit helemaal stil. Met de UAE-ploeg van Tadej Pogacar op kop werd de voorsprong van de kopgroep nooit meer dan anderhalve minuut. Had de Sloveense geletruidrager plannen om ook deze heuvelrit te winnen of een van zijn teamgenoten de kans te geven?

De ploeg van Pogacar vond medestanders bij Netcompany-Ineos, dat sterk vertegenwoordigd was in het veertigkoppige peloton.

Van der Poel had door dat het peloton naderde, deed veel kopwerk en demarreerde op de laatste steile helling van de dag. Na de top van die Mont Bessou had de Nederlander nog maar drie man bij zich: Johannessen, Pidcock en Baudin.

Terwijl steeds meer ploegen een steentje bijdroegen in de achtervolging, hield het viertal de voorsprong in stand. De laatste 25 kilometer gingen vooral in dalende lijn, waarna het beslist werd in een korte sprint.

Met het jagende peloton op de achtergrond was Van der Poel zijn medevluchters duidelijk de baas. Pidcock leek zijn grootste tegenstander in de sprint, maar werd gehinderd in de sprint door een haperend schakelmechanisme. Achteraf bekende de Brit dat het hoe dan ook erg lastig was geworden om Van der Poel van de zege te kunnen houden.

Op slechts zes seconden van Van der Poel won Filippo Ganna de sprint van het peloton, voor groenetruidrager Pedersen, die knap stand had gehouden op het zware parcours en nog meer punten sprokkelde.